Mijn ervaring met Rust

Rust is een spel waar je veel geduld nodig hebt. Soms verlies je alles waar je uren aan hebt gewerkt, maar dat maakt het juist spannend. Je kan ook een basis maken om al je spullen in op te slaan, maar die kan dan ook weer worden aangevallen door andere spelers. Je kan een basis zo gek maken als je zelf wilt, hier rechts zie je een voorbeeld van een basis die ik had gemaakt. Deze basis was zo groot dat ik er misschien wel 10 uur over gedaan heb. Hij heeft het lang vol gehouden, maar uiteindelijk is hij toch aangevallen en zijn we alles kwijtgeraakt.

Een van mijn leukste ervaringen was toen ik een keer ging spelen met een vriend die het spel net had gekocht. Hij kon er niet zoveel van, maar dat was een van de redenen waarom het zo leuk was. We waren net begonnen en ik had al wat spullen verzameld om iets op te gaan bouwen, maar toen werd ik achter na gezeten door een beer en ging ik dood. Daarna hadden we eerst ontmoet en weer een uur lang spullen verzameld om een basis te bouwen. Ik kon toch nog niet zo goed bouwen dus ik begon eraan en het ging eigenlijk helemaal fout als ik er op terug kijk. Maar toen vonden we het prachtig het was een grote kubus geworden die een kraaiennest had die nog net niet de wolken raakte. We hadden de tijd van ons leven en waren zo trots op onze creatie in de rivier, maar het was kerst. Dus ik en alper gingen beide langs familie om even kerst te vieren, maar in de avond toen we weer opstarten was onze basis kapot geblazen en waren al onze spullen weg. We vonden het niet normaal jammer, maar als ik terug kijk ging het nooit om de spullen die we verzamelden maar de herrineringen die we maakten.